Back to Main

  Back to previous

 
  News

 
  Articles

 
  Press Room













 


 
 Ποιος φταιει εκείνος ή εκείνη;
H Χώρα της Κυριακής: Υγεία, Κυριακή 7 Μαϊου 2000 - Ρεπορτάζ: Ελένη Μπούγα


ΦΑΚΕΛΟΣ ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑ

Οι τελευταίες έρευνες φέρουν ως υπεύθυνο περισσότερο τον άνδρα / Ένα στα έξι ζευγάρια δεν μπορεί να αποκτήσει παιδιά

Συνέντευξη με την εμβρυολόγο - γενετιστή Έλενα Κοντογιάννη

Η αφύπνιση της επιστημονικής κοινότητας για ένα μείζονος σημασίας ζήτημα, όπως αυτό της ανδρικής υπογονιμότητας, είναι πλέον γεγονός, καθώς η αντίληψη που ήθελε τα διάφορα γυναικολογικά προβλήματα να αποτελούν την κύρια αιτία της ατεκνίας του ζευγαριού ανήκει σήμερα στο παρελθόν.

Οπως υποστηρίζει στη "ΧτΚ" η εμβρυολόγος- γενετιστής Έλενα Κοντογιάννη η θεωρία αυτή στηριζόταν κυρίως σε κοινωνικούς παρά σε επιστημονικούς λόγους. Σε αυτό συνέβαλε η χαμηλή θέση της γυναίκας στην κοινωνία, η οποία τη θεωρούσε υπαίτια των περισσότερων προβλημάτων.

Ακόμα και η ηλικίας της εμφανιζόταν ως επιβαρυντικός παράγοντας- η οποία αδιαμφισβήτητα συνδέεται σε αυξημένο ποσοστό με την υπογονιμότητα-αλλά την ίδια στιγμή, στις ίδιες μελέτες που κατέληγαν σε αυτό το συμπέρασμα δεν σημειωνόταν ακολούθως η ηλικία του άνδρα.

Μείωση σπέρματος

Μόλις πέντε δεκαετίες χρειάστηκαν (1942-1993) για να σημειωθεί μείωση του ανδρικού σπέρματος σε ποσοστό που ξεπέρασε το 50%. Η αξιοσημείωτη πτώση του αριθμού των σπερματοζωαρίων από 113 εκατομμύρια ανά κυβικό εκατοστό που αρχικά ήταν, μόλις που πλησιάζει σήμερα τα 60-62 εκατομμύρια.

Βέβαια, όπως, επισημαίνει η κ. Κοντογιάννη αν και παρατηρείται αυτή η τραγική πτώση ο μέσος όρος δεν έχει φτάσει κάτω από τα όρια του γόνιμου.

Αμεσης αντιμετώπισης χρήζει το ζήτημα της υπογονιμότητας, το οποίο - όπως δηλώνει η επιστήμων- κρούει τον κώδωνα του κινδύνου εν πολλοίς στο δυτικό κόσμα. Όπου σύμφωνα με τα στοιχεία των μελετών τουλάχιστον ένα στα έξι ζευγάρια δεν μπορεί να αποκτήσει παιδί.

Το γεγονός ότι η ανδρική στειρότητα αυξάνεται μέρα με την ημέρα- ο αριθμός σπερματοζωαρίων φθίνει κατά 2% ανά έτος τα τελευταία 20 χρόνια- δεν σημαίνει ότι και η γυναικεία στειρότητα δεν έχει αυξητικές τάσεις, απλώς δεν σημειώνει τα ίδια υψηλά ποσοστά με αυτά του ανδρικού πληθυσμού.

Με βάση τις σχετικές μελέτες υπολογίζεται ότι για να "χτυπήσει κόκκινο" στην ποιότητα και τον παραγόμενο αριθμό σπερματοζωαρίων θέλουμε ακόμη μερικές δεκαετίες. Το χρονικό αυτό διάστημα δεν είναι και τόσο μεγάλο όσο ακούγεται, λεει η κ. Κοντογιάννη.

Με βάση τις σχετικές μελέτες υπολογίζεται ότι για να "χτυπήσει κόκκινο"στην ποιότητα και στον παραγόμενο αριθμό σπερματοζωαρίων θέλουμε ακόμη μερικές δεκαετίες. Το χρονικό αυτό διάστημα δεν είναι και τόσο μεγάλο όσο ακούγεται, λεει η κ. Κοντογιάννη.

Τι μπορεί όμως να προσφέρει η ιατρική επιστήμη στους άνδρες, οι οποίοι ήδη έχουν αρχίσει να προσεγγίζουν τα όρια της υπογονιμότητας;

"Μπορούμε να τους προσφέρουμε τις τεχνικές εξωσωσωματικής γονιμοποίησης, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει τη λύση υγείας στον πλανήτη. Βέβαια, μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα στην πλειονότητα των ανδρών, αλλά όχι σε όλους.

Οι μελέτες που έχουν γίνει στον τομέα αυτό δεν δείχνουν αν η πτώση της ποιότητας του σπέρματος σχετίζεται με την ηλικία.

Δεν ξέρουμε για παράδειγμα αν από την ώρα της γέννησης, οι παράμετροι του σπέρματος είναι ευθύς χαμηλοί. Αδιάψευστο στοιχείο πάντως αποτελεί η διαπίστωση μεγάλης μελέτης που διεξήχθη στη Γαλλία ότι η νεαρής ηλικίας άνδρες έχουν κατά 25% χαμηλότερης ποιότητας σπέρμα από τους μεγαλύτερης σε ηλικία άνδρες.

Εξωσωματική γονιμοποίηση

Τα τελευταία 20 χρόνια με την εφαρμογή της εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν δοθεί λύσεις στα περισσότερα από τα προβλήματα που σχετίζονται με τη γυναικεία στειρότητα. Σε ό,τι όμως αφορούσε την ανδρική στειρότητα μέχρι τώρα η εξωσωματική γονιμοποίηση δεν μπορούσε να προσφέρει και πολλά.

Μόλις πριν οκτώ χρόνια περίπου ξεκίνησε μια καινούργια μέθοδος αυτή της μικροχειρουργικής ωαρίου. Εφαρμόζοντας αυτή τη μέθοδο, εξηγεί η γενετιστής, δεν περιμένουμε ένα σπερματοζωάριο, αλλά το εισαγάγουμε εμείς με τεχνικές μικροχειρουργικής μέσα στο ωάριο.

Με αυτή την επαναστατική μέθοδο, ενώ παλαιότερα τα όρια κυμαίνονταν στα 20 εκατ. σπερματοζωάρια ανά κυβικό εκατοστό (ελάχιστο όριο επιτυχούς γονιμοποίησης), τώρα μπορούμε να επιτύχουμε γονιμοποίηση με ένα ή και κανένα σπερματοζωάριο.

Πώς γίνεται αυτό; Με βιοψία από τους όρχις γίνεται λήψη σπερματοζωαρίων.

Και μέχρι στιγμής έχουν γεννηθεί πολλά παιδιά με αυτή την τεχνική".

Αλλά και αυτή η μέθοδος επισημαίνει η γιατρός, δεν μπορεί να δώσει ελπίδα σε όλους τους άνδρες, όπως αυτούς τους άνδρες με χρωμοσωματικές ανωμαλίες-αν και αυτές οι περιπτώσεις είναι σχετικά λίγες.

Τη σημαντικό πλεονέκτημα με αυτή την τεχνική της μικρο-γονιμοποίησης είναι ότι μειώνει ουσιαστικά τη λήψη σπέρματος δότη από τράπεζες.

Σε ποιες νέες επιστημονικές μεθόδους φιλοδοξεί να βασιστεί μελλοντικά ο κλάδος της Γενετικής για την επίλυση των προβλημάτων γονιμότητας;

"Σίγουρα όλο το φάσμα των αιτιών γονιμότητας έχει πλέον αλλάξει, καθώς τα προβλήματα εστιάζονται κυρίως στον ανδρικό παράγοντα.

Πρίν από χρόνια, όταν ξεκινούσαμε να μιλήσουμε για την εξωσωματική γονιμοποίηση-που ήταν επανάσταση στον τομέα θεραπείας της στειρότητας-αντιμετωπίζουμε επί το πλείστον προβλήματα στις σάλπιγγες.

Τώρα, τα πράγματα έχουν πάρει άλλη τροπή.



[ back ]