Back to Main

  Back to previous

 
  News

 
  Articles

 
  Press Room













 


 
 Αντιμετώπιση ανδρικής στειρότητας
   Γράφει η Ελένη Κοντογιάννη εμβρυολόγος - γενετιστής - Περιοδικό Τηλεθεατής

Στο παρελθόν, άντρες με ολιγοασθενοσπερμία (μικρό αριθμό σπερματοζωαρίων και χαμηλή κινητικότητα) ή αζωοσπερμία (έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπερματικό υγρό) είχαν πιθανότητα να αποκτήσουν ένα παιδί μόνο με χρήση σπέρματος δότη ή με υιοθεσία.

Το 1992, ανακοινώθηκε μια επαναστατική τεχνική για την αντιμετώπιση της ανδρικής στειρότητας, η Intra Cytoplasmic Sperm Injection ή ICSI (στα ελληνικά χρησιμοποιείται ο όρος ¨Μικρογονιμοποίηση¨). Η τεχνική αυτή συμπεριλαμβάνει την απ' ευθείας εισαγωγή ενός σπερματοζωαρίου στο κυτταρόπλασμα του ωαρίου, παρακάμπτοντας τα πιθανά εμπόδια της πρόσδεσης του σπερματοζωαρίου στη διαφανή ζώνη, της διάτρησης της ζώνης και της μεμβράνης και διείσδυσης του σπερματοζωαρίου στο εσωτερικό του ωαρίου.

Για την ICSI είναι αρκετά ακόμα λίγες δεκάδες για σπερματοζωάρια, για επιτυχημένη γονιμοποίηση σε αντίθεση με την φυσιολογική γονιμοποίηση, όπου χρειάζεται να υπάρχουν τουλάχιστον 20 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά κυβικό εκατοστό και με το 50% να έχει καλή κινητικότητα, ή την κλασσική IVF, όπου χρειάζονται τουλάχιστον 1 εκατομμύριο κινητά σπερματοζωάρια.

Για την μικρογονιμοποίηση είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σπερματοζωάριο από το σπερματικό υγρό (όταν ο λόγος της μη γονιμοποίησης είναι ο χαμηλός αριθμός ή η κινητικότητα των σπερματοζωαρίων) ή, σε περίπτωση αζωοσπερμίας, σπερματοζωάρια από την επιδιδυμίδα ή τον όρχη. Η λήψη των σπερματοζωαρίων γίνεται με σύντομη επέμβαση από ουρολόγο και ο στόχος είναι να ληφθούν αρκετά σπερματοζωάρια και να καταψυχθούν, ώστε σε επόμενο κύκλο IVF να μην χρειαστεί και δεύτερη βιοψία.

Τα ποσοστά γονιμοποίησης και εγκυμοσύνης μετά από μικρογονιμοποίηση είναι πολύ υψηλότερα σε σχέση με την κλασσική εξωσωματική γονιμοποίηση όταν υπήρχε ανδρική υπογονιμότητα και δεν επηρεάζονται από την προέλευση του σπερματοζωαρίου από το σπερματικό υγρό, την επιδιδυμίδα ή τον όρχη.

Το ποσοστό των γενετικών και συγγενών ανωμαλιών είναι παρόμοιο στα παιδιά που γεννήθήκαν μετά από μικρογονιμοποίηση ή φυσιολογική σύλληψη. Η μόνη διαφορά βρίσκεται στην ελαφρά αυξημένη πιθανότητα (αύξηση περίπου 2%) εμφάνισης χρωμοσωματικών ανωμαλιών, που περιλαμβάνουν τα φυλετικά χρωμοσώματα.

Συνεπώς, η Μικρογονιμοποίηση αποτελεί μια ασφαλή αντιμετώπιση της ανδρικής υπογονιμότητας. Τα ποσοστά επιτυχημένης γονιμοποίησης και εγκυμοσύνης είναι πολύ υψηλά.

Δρ. Ελένη Κοντογιάννη
www.ivf.gr
elkont@hol.gr



[ back ]